اميد عاقبتِ نيك ، گر به دل دارى * ببند دست و زبان را ، ز مردم آزارى ز پيرِ عقل ، طريقِ نجات پرسيدم * جواب داد نكو گويى و نكو كارى - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 164 - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 165 - روزنامهء اطّلاعات شماره 14384 يكشنبه اوّل اردىبهشت / 1353 ه ش ص 6 . - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 84 - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 248 - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 63 - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 186 بوتيمار : نام مرغى است كه او را « غم خورك » نيز گويند . كه پيوسته در كنار آب نشيند و از غم آن كه مبادا آب كم شود ، با وجود تشنگى ، آب نخورد و او را به عربى يمام به يونانى شفنين خوانند . گوشتش بىخوابى آورد و مقوّى حافظه باشد و ذهن را تند و تيز كند . [ برهان ] در هواىِ زمانه مرغى ، نيست * چمنِ عشق را ، چو بوتيمار [ سنايى ] مَثَلِ جام و پادشاهان هست * لبِ دريا و مرغِ بوتيمار [ خاقانى ] بازِ تمكينِ تو هر جا كه به پرواز آيد * سر فرو دزدد بدخواهِ تو ، چون بوتيمار [ انورى ] گفت اى انورى ، آخِر چه فتادست تو را * كه فرو رفته‌يى و غمزده چون بوتيمار [ انورى ]